Сам факт загада мае вялікае значэнне: ваенная служба пабудавана на падпарадкаванні і выкананні службовых задач. Закон аб статусе ваеннаслужачых прама апісвае асаблівы характар ​​службы і абавязкаў ваеннаслужачага. Дзеючыя агульнавоінскія статуты таксама рэгулююць адносіны начальніка і падпарадкаванага і выкананне загадаў.

Але ў крымінальным заканадаўстве ёсць асобнае правіла для незаконных загадаў. Артыкул 40 КК кажа, што выкананне абавязковага загада, аддадзенага ва ўстаноўленым парадку, пры пэўных умовах можа выключаць крымінальную адказнасць выканаўцы. Адначасова чалавек, які наўмысна здзейсніў злачынства па загадзя злачынным загадзе, адказвае на агульных падставах. Той жа артыкул асобна гаворыць аб невыкананні заведама незаконнага загаду.

Ёсць і зваротная рызыка: артыкул 438 КК прадугледжвае адказнасць за адкрытую адмову або іншае наўмыснае невыкананне загада, акрамя прадугледжанага законам выпадку з заведама злачынным загадам. Таму формула "мне здаецца, што загад незаконны - значыць, я магу яго не выконваць" таксама небяспечная.

Што гэта значыць на практыцы: калі сумнеў тычыцца сур'ёзнага дзеяння, не спрабуйце самастойна па адным абзацы КК вызначыць, ці з'яўляецца загад "заведама злачынным". Чым вышэй магчымая шкода людзям і рызыка крымінальнай адказнасці, тым хутчэй патрэбен індывідуальны разбор.